Co dalej, kiedy terapia już się skończyła?

Być może znasz to uczucie.

Masz za sobą terapię zaburzeń odżywiania. Wiesz już dużo o chorobie. Rozumiesz, skąd się wzięła, znasz swoje mechanizmy i nauczyłaś się, jak sobie z nimi radzić.

A jednak pojawia się pytanie:

„Co teraz?”

Bo można wyjść z aktywnej fazy zaburzeń odżywiania, a jednocześnie nadal nie wiedzieć, jak zbudować dobre, satysfakcjonujące życie.

Możesz mieć poczucie, że przez lata tak dużo energii poświęcałaś na chorobę, że zabrakło Ci przestrzeni na inne rzeczy.

Na relacje.

Na rozwój.

Na pasje.

Na własne potrzeby.

Na marzenia.

Na zwyczajne życie.

I właśnie temu etapowi poświęcony jest mój coaching indywidualny.

Jestem Anna Maćkowiak — coachem i doradcą psychologicznym.

Wspieram osoby, które zakończyły terapię zaburzeń odżywiania i chcą teraz odbudować relację ze sobą oraz zacząć świadomie budować swoje życie poza chorobą.

NIE KOLEJNA TERAPIA. KOLEJNY ETAP TWOJEGO ŻYCIA.

Mój coaching nie ma zastępować terapii zaburzeń odżywiania.

Jeżeli potrzebujesz leczenia, psychoterapii, konsultacji psychiatrycznej czy pomocy medycznej, właściwą drogą jest kontakt z odpowiednim specjalistą.

Coaching jest dla kolejnego etapu.

Dla momentu, w którym możesz powiedzieć:

„Nie chcę już koncentrować swojego życia na chorobie. Chcę zacząć zastanawiać się, jak chcę żyć.”

Może chcesz odzyskać sprawczość.

Może chcesz lepiej poznać siebie.

Może nie wiesz już, czego właściwie chcesz.

Może przez lata odkładałaś życie na później.

A może po prostu czujesz, że nie chcesz wrócić do starych schematów i znowu zbudować życia, które będzie Cię unieszczęśliwiało.

Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi.

Możemy zacząć od pytania:

„Jak chcę żyć teraz?”

DLA KOGO JEST COACHING PO TERAPII ZABURZEŃ ODŻYWIANIA?

Ta forma pracy jest skierowana do osób, które zakończyły terapię zaburzeń odżywiania i chcą skoncentrować się na swoim dalszym życiu.

Możesz być w dobrym miejscu, a jednocześnie czuć, że czegoś Ci brakuje.

Możesz mieć poczucie:

„Już nie chcę chorować, ale jeszcze nie wiem, jak naprawdę żyć.”

„Wiem wszystko o moich zaburzeniach, ale nadal nie jestem szczęśliwa.”

„Przez chorobę straciłam kilka lat i chcę teraz nadrobić zaległości.”

„Nie wiem, czego chcę od życia.”

„Chcę odkryć, co naprawdę mnie interesuje.”

„Chcę nauczyć się podejmować decyzje po swojemu.”

„Chcę mieć życie, które nie będzie kolejną pułapką.”

Jeżeli rozpoznajesz się w tych zdaniach, coaching może być przestrzenią, w której zaczniesz budować kolejny etap.

NAD CZYM MOŻEMY PRACOWAĆ?

Nie ma jednego programu, który pasowałby każdej osobie.

Dlatego nie zaczynamy od gotowej listy zadań.

Zaczynamy od Ciebie.

Od tego, gdzie jesteś, co jest dla Ciebie ważne i czego potrzebujesz.

W zależności od Twojej sytuacji możemy pracować między innymi nad:

1. RELACJĄ ZE SOBĄ

Po latach życia z zaburzeniami odżywiania możesz mieć potrzebę zbudowania zupełnie innej relacji ze sobą.

Możemy przyglądać się:

• temu, jak o sobie myślisz,
• jak siebie traktujesz,
• na czym opierasz poczucie własnej wartości,
• jak podejmujesz decyzje,
• jak reagujesz na swoje błędy,
• jak możesz być dla siebie bardziej wspierająca.

Celem nie jest stworzenie „idealnej siebie”.

Chodzi o to, żebyś mogła coraz bardziej być po swojej stronie.

2. ODKRYWANIE WŁASNYCH POTRZEB

Zaburzenia odżywiania potrafią bardzo mocno oddzielić człowieka od własnych potrzeb.

Dlatego po terapii może pojawić się pytanie:

„Czego ja właściwie chcę?”

Możemy przyglądać się temu, czego potrzebujesz w relacjach, pracy, odpoczynku, codzienności i rozwoju.

Nie po to, żeby stworzyć kolejną listę rzeczy do wykonania.

Po to, żebyś zaczęła lepiej rozumieć siebie.

3. ODKRYWANIE PASJI I ZAINTERESOWAŃ

Co lubisz?

Co Cię ciekawi?

Co chciałabyś spróbować?

Co robiłabyś, gdybyś nie musiała zastanawiać się, czy jesteś w tym wystarczająco dobra?

Być może przez lata wiele rzeczy było podporządkowanych chorobie.

Teraz możesz zacząć eksperymentować.

Sprawdzać. Próbować. Odkrywać.

Nie musisz od razu znaleźć „swojej pasji na całe życie”.

Czasami wystarczy znaleźć coś, co po prostu daje Ci energię.

4. BUDOWANIE ŻYCIA PO CHOROBIE

Zakończenie terapii może być początkiem bardzo ważnego pytania:

„Jak ma wyglądać moje życie, kiedy zaburzenia odżywiania nie będą już nim kierować?”

Możemy przyjrzeć się różnym obszarom Twojego życia:

• relacjom,
• pracy i karierze,
• rozwojowi,
• odpoczynkowi,
• zainteresowaniom,
• codzienności,
• marzeniom,
• celom,
• poczuciu własnej wartości.

Nie chodzi o to, żeby wszystko zmienić jednocześnie.

Chodzi o to, żeby zacząć świadomie wybierać.

5. NADRABIANIE „ZALEGŁOŚCI”

Być może masz poczucie, że choroba zabrała Ci kawałek życia.

Może są doświadczenia, których nie przeżyłaś.

Relacje, których nie zbudowałaś.

Rzeczy, których nie spróbowałaś.

Plany, które zostały odłożone.

To może budzić żal, złość albo poczucie straty.

Nie możemy cofnąć czasu.

Ale możemy zadać inne pytanie:

„Co z tego, czego nie zrobiłam, nadal jest dla mnie ważne?”

I od tego zacząć.

6. POCZUCIE SPRAWCZOŚCI

Jednym z najważniejszych celów mojej pracy jest dla mnie odzyskiwanie poczucia:

„To moje życie i mam wpływ na to, co z nim zrobię.”

Nie oznacza to, że możemy kontrolować wszystko.

Nie możemy.

Możemy jednak uczyć się rozpoznawać:

• na co mam wpływ,
• czego chcę,
• jakie decyzje mogę podjąć,
• jakie granice mogę postawić,
• jaki pierwszy krok mogę zrobić.

Małe decyzje podejmowane zgodnie ze sobą mogą z czasem prowadzić do bardzo dużych zmian.

7. PRZEKONANIA, KTÓRE OGRANICZAJĄ

Czasami przez wiele lat nosimy w sobie przekonania, których nigdy naprawdę nie sprawdziliśmy.

„Nie jestem taka.”

„Nie potrafię.”

„To nie dla mnie.”

„Nie jestem wystarczająco dobra.”

„Taka już jestem.”

W coachingu możemy przyglądać się takim przekonaniom i sprawdzać, czy nadal Ci służą.

Nie chodzi o bezrefleksyjne zamienianie każdej negatywnej myśli na pozytywną.

Chodzi o sprawdzanie, co jest faktem, a co historią, którą przez lata opowiadałaś sobie o sobie.

8. RELACJE I GRANICE

Dobre życie to również dobre relacje.

Możemy pracować nad tym, jak:

• komunikować swoje potrzeby,
• mówić „nie”,
• stawiać granice,
• budować bliskość,
• lepiej rozumieć swoje reakcje,
• podejmować decyzje dotyczące relacji,
• tworzyć relacje bardziej zgodne z tym, kim jesteś.

Bo być może po terapii nie chcesz już tylko „dobrze funkcjonować”.

Chcesz mieć bliskie, autentyczne relacje.

9. PODEJMOWANIE DECYZJI

Kiedy przez lata ogromną część decyzji podejmowały za Ciebie zasady i schematy związane z zaburzeniami, odzyskanie zaufania do własnych wyborów może być ważnym procesem.

Możemy ćwiczyć się w zadawaniu pytań:

Czego ja chcę?

Co jest zgodne ze mną?

Co jest dla mnie ważne?

Jakie mogą być konsekwencje tej decyzji?

Którego wyboru będę bardziej żałować, jeśli go nie spróbuję?

JAK WYGLĄDA PIERWSZA KONSULTACJA?

Nie musisz przed pierwszą rozmową wiedzieć, nad czym dokładnie chcesz pracować.

Pierwsze spotkanie jest również po to, żebyśmy wspólnie to sprawdziły.

Podczas konsultacji:

1. ZOBACZYMY, GDZIE JESTEŚ

Porozmawiamy o Twojej obecnej sytuacji.

O tym, co dzieje się w Twoim życiu i co sprawiło, że szukasz wsparcia właśnie teraz.

2. ZOBACZYMY, CZEGO POTRZEBUJESZ

Przyjrzymy się temu, co jest dla Ciebie obecnie największym wyzwaniem.

Co Cię zatrzymuje?

Czego Ci brakuje?

Co chciałabyś zmienić?

3. OKREŚLIMY, NAD CZYM MOŻEMY PRACOWAĆ

Nie musisz przychodzić z gotowym celem.

Możemy go dopiero wspólnie doprecyzować.

Być może okaże się, że najważniejsze jest poczucie własnej wartości.

A może relacje.

Praca.

Pasja.

Sprawczość.

Podejmowanie decyzji.

Albo po prostu znalezienie odpowiedzi na pytanie:

„Co właściwie chcę zrobić ze swoim życiem?”

4. OPOWIEM CI, JAK PRACUJĘ

Wyjaśnię Ci, jak wygląda coaching ze mną, czego możesz się spodziewać i czego ta forma pracy będzie wymagała również od Ciebie.

Chcę, żebyś wiedziała, na co się decydujesz.

5. SPRAWDZIMY, CZY MOGĘ CI POMÓC

Nie każda osoba potrzebuje coachingu.

I nie każda osoba potrzebuje właśnie mnie.

Jeżeli uznam, że bardziej odpowiednią formą pomocy będzie psychoterapia, leczenie lub konsultacja z innym specjalistą, powiem Ci o tym.

6. SPRAWDZIMY, CZY CHCEMY ZE SOBĄ PRACOWAĆ

To ważne dla mnie, żeby współpraca była świadomą decyzją obu stron.

Ty sprawdzasz, czy chcesz pracować ze mną.

Ja sprawdzam, czy jestem właściwą osobą, żeby Ci w tym towarzyszyć.

A CO DZIEJE SIĘ POTEM?

Jeżeli obie uznamy, że coaching jest dla Ciebie odpowiednią formą pracy, ustalamy sposób współpracy.

Nie dostajesz ode mnie gotowej instrukcji:

„Zrób 1, 2, 3 i będziesz szczęśliwa.”

Nie wierzę w taki sposób pracy.

Zamiast tego wspólnie przyglądamy się Twojej sytuacji, celom, wartościom, możliwościom i temu, co dzieje się pomiędzy sesjami.

Coaching jest procesem.

Dlatego ważne jest również to, co robisz pomiędzy spotkaniami.

To właśnie tam nowe sposoby myślenia i działania zaczynają przenosić się do prawdziwego życia.

CZEGO MOŻESZ SIĘ SPODZIEWAĆ PO WSPÓŁPRACY ZE MNĄ?

Nie obiecuję Ci, że po określonej liczbie spotkań Twoje życie stanie się idealne.

Nie taki jest cel.

Chcę natomiast, żebyś dzięki wspólnej pracy mogła:

• lepiej rozumieć siebie,
• bardziej świadomie podejmować decyzje,
• rozpoznawać swoje potrzeby,
• budować poczucie sprawczości,
• rozwijać ważne dla Ciebie obszary życia,
• odkrywać zainteresowania i możliwości,
• budować relacje bardziej zgodne z Tobą,
• przestać odkładać swoje życie na później,
• zacząć podejmować konkretne działania prowadzące do życia, którego chcesz.

Najważniejszym rezultatem nie jest dla mnie to, żebyś po prostu „wykonała plan”.

Chodzi o to, żebyś coraz częściej mogła powiedzieć:

„To jest moje życie.”

„To ja podejmuję decyzje.”

„Wiem, co jest dla mnie ważne.”

„Wiem, czego chcę spróbować.”

WAŻNE

Jestem coachem i doradcą psychologicznym. Coaching nie zastępuje psychoterapii, leczenia psychiatrycznego ani opieki medycznej.

Ta oferta jest skierowana do osób, które zakończyły terapię zaburzeń odżywiania i chcą pracować nad swoim dalszym rozwojem, relacją ze sobą, celami, poczuciem sprawczości oraz budowaniem satysfakcjonującego życia poza chorobą

Anna Maćkowiak

Coach i Doradca psychologiczny

kontakt@nakarmglodneserce.pl